Jedno z mniejszych sołectw gminy Żukowo. Zawieszona linia kolejowa (Pruszcz Gdański-Kartuzy-Lębork) dzieli wieś na dwie części Otomino Dolne i Otomino Górne. Wieś weszła do źródeł historycznych od XIV w. jako własność klasztoru w Żukowie. Otomino było własnością Norbertanek w Żukowie wskutek zamiany dokonanej między Krzyżakami a Norbertankami.
Inwentarz wsi ograniczał się wówczas do siedemnastu włókn, z czego tylko sześć uprawiano. W 1781 roku w Otominie otwarto posterunek celny, w 1905 roku Otomino podlegało pod urzędy w Przyjaźni. Po 1920 roku folwark został rozparcelowany, co zapoczątkowało rozwój miejscowości, wieś zaś została włączona do gminy Żukowo. Dominuje tu współczesna zabudowa.


















